"MKB mijdt juridische adviseurs vanwege de economische crisis."
Volgens een bericht op businesscompleet.nl en naar aanleiding van het onderzoek van ARAG en MKB-kennisbank blijkt dat veel ondernemers als gevolg van de economische crisis kritischer zijn gaan kijken naar hun relaties en met name bezuinigen op hun juridische kosten. Ik citeer: "Als er sprake is van een conflict lossen ondernemers dit bij voorkeur zelf op, zonder hulp. De meeste ondernemers vragen geen advies bij het opstellen van algemene voorwaarden en een kwart heeft zulke voorwaarden zelfs niet."
Hoe erg is het om zelf conflicten op te lossen en bij het sluiten van de overeenkomsten geen algemene voorwaarden te hanteren? Op het eerste gezicht lijkt het allemaal wel onschuldig. Zolang het goed gaat natuurlijk. Het zal allemaal wel loslopen, denkt menig MKB'er, maar het tegenovergestelde lijkt waar te zijn.
Ik zal in deze post even kort stilstaan bij het maken van goede afspraken en hoe u ervoor kunt zorgen dat u bij een eventueel geschil aan het lange eind trekt. En dus: hoe u ervoor zorgt dat u makkelijker betaald wordt voor het werk dat u verricht.
Waar moet het naar toe met de handhaving van auteursrecht op het internet? Moeten er meer handhavingsmechanismen komen of moeten wij meer gedogen?
De discussie over de handhavingsproblemen wat betreft auteursrecht gaat voort. Waar auteurs en hoogleraren als Lessig (Harvard Law School), zich inzetten voor de beperking van auteursrecht op internet met projecten als Creative Commons, lijkt de Europese Raad van Ministers het vooral te zoeken in vergaande maatregelen om de inbreuken op het auteursrecht harder aan te pakken. De Raad heeft onlangs een ontwerp-resolutie gepresenteerd waarin mogelijk de nieuwe contouren voor het beleid van de komende jaren duidelijk wordt. De Raad blijft vasthouden aan het idee dat inbreuk op auteursrechten bestreden moet worden. Om die reden is het min of meer vanzelfsprekend dat er niet meer aandacht is voor het ‘vrije' internet. En weer iets minder vanzelfsprekend dat de rechten van die internetgebruiker nauwelijks aan bod komen. Het is echter de vraag hoe men uit deze impasse kan komen. De Raad heeft eigenlijk maar twee keuzes: handhaven of niet. De keuze voor gedogen ligt niet bij de Raad, maar bij de rechthebbenden. Niettemin kan zij met bepaalde voornemens of wetgeving wel enige richting geven. Er zijn weinig aanwijzingen dat ‘de EU' niet voor bescherming kiest. Ook bij de verlenging van de beschermingsduur van naburige rechten had de commissie, op basis van verschillende wetenschappelijke onderzoeken, een gelegitimeerde reden gehad om voor een minder lange bescherming te kiezen en daarmee de bescherming(sduur) te beperken. Dat deed zij niet.
Het probleem van het handhavingstekort in het auteursrecht wordt door verschillende landen anders benaderd. De EU, Nederland en andere lidstaten denken na over of hebben allemaal een andere wetstechnische oplossing bedacht voor dit probleem.
De Europese Raad van Ministers stelt in haar onlangs gepresenteerde ontwerp-resolutie onder meer dat de onderhandelingen over ACTA gaande zijn en dat de Commissie en lidstaten aangespoord worden om verdragen te sluiten die intellectuele eigendom verder beschermen. De Raad lijkt hiermee in elk geval niet tegen de geheime onderhandelingen over ACTA. Dat verdrag is er nog niet, maar zal een grote rol gaan spelen bij de beleidscontouren van de EU en de deelnemende lidstaten.
